Column Carolijn: Onze eerste Valentijnsdag samen

Carolijn is een allround creative uit Amsterdam. Na gewerkt te hebben als advocaat, besloot ze om haar dromen te volgen en de dingen te doen waar ze blij van wordt: schrijven, fotograferen en creëren. Voor Enfait schrijft ze over haar leven na de Zuidas, haar zoektocht in de freelance wereld en het dagelijkse leven in de hoofdstad.

Vanaf een afstand kijk ik naar hem. Ik bewonder zijn grote, donkere ogen en zijn glanzende haren. Het lijkt alsof hij mijn starende ogen voelt, want vrijwel meteen kijkt hij mijn kant op. Ik wend mijn blik snel af, negeren is tenslotte de beste techniek. Het werkt, vanuit mijn ooghoek zie ik dat hij zijn best doet om mijn aandacht te krijgen. Zo gaat het continu, en een glimlach verschijnt op mijn gezicht.

We zijn nu zo’n vier maanden samen. Vanaf het eerste moment dat ik je zag wist ik dat je het was. Toch heeft het nog meer dan een maand geduurd voordat jij met me mee naar huis mocht. Het begin was enorm spannend: slapeloze nachten en veel aftasten. Ik begreep jou niet altijd, jij mij al helemaal niet. Maar het gaat steeds beter. Ik weet wat jij nodig hebt en jij weet wanneer je mij met rust moet laten.

Samen kunnen we hele middagen uit het raam staren en naar het voorbijgaande verkeer kijken. Waar ik nogal eens mijn mening klaar heb over personen, treed jij iedereen met een open blik tegemoet. Daar leer ik van en zo ontmoet ik mensen die ik anders nooit zou spreken. Als jij ligt te slapen, kan ik uren naar je kijken. De lieve geluidjes en de kleine bewegingen die jij dan maakt verraden dat jij ook in je dromen een avontuurlijk leven leidt. Soms liggen we ’s nachts tegelijkertijd wakker. Ik hoor je draaien en ik kuch dan even, zodat je weet dat je niet alleen bent en ik aan je denk.

Niet alleen ik, maar ook mijn vriendinnen zijn vanaf het eerste moment laaiend enthousiast over je. Meerdere groepswhatsapps worden gevuld met foto’s van jou en die ene vriendin van vroeger komt opeens wel heel erg vaak langs. Ook als we over straat lopen, trekken we veel bekijks. Zelfs wildvreemde mensen spreken jou aan. Soms vind ik dat een beetje gênant: we zijn dan alleen van plan om samen even van de frisse buitenlucht te genieten en ik stap dan met pyjamabroek en zonder make-up de deur uit. De enige die nog niet zo zeker van ons is, is mijn zus. Jij bent haar type niet, en dat voel jij aan. Gelukkig trekt ze steeds meer bij, ze ziet dat jij me gelukkig maakt en daar gaat het uiteindelijk om.

En gelukkig, dat word ik zeker van je. Door jou heb ik geleerd in het nu te leven, te genieten van onze momenten samen zonder te denken aan groeiende to-do lijsten, piepende telefoons en die ene tas die ik in de etalage van een te dure winkel zag. De angsten over mijn nieuwe leven, mijn dagelijkse onzekerheden en twijfels verdwijnen als sneeuw voor de zon als jij enthousiast de kamer binnen komt lopen. En als ik het dan toch even niet zie zitten, dan kom jij met je warme lijf tegen mij aan liggen.

valentijnsdag Fritz

Dit is onze eerste Valentijnsdag samen, maar het voelt alsof je er altijd bent geweest. Vanochtend heb ik een speciaal ontbijt voor je gemaakt, om je te laten zien hoe blij ik met je ben. Binnen een minuut had je alles opgegeten, dus ik neem aan dat je het waardeerde. Dit wordt een speciale dag. Net als ik klaar ben om naar buiten te gaan, hoor ik een kabbelend geluid. Ik kan het niet plaatsen, de afwasmachine staat toch niet aan? Ik kijk naar beneden en zie de enorme plas die jij zojuist hebt gecreëerd. Zucht. Het liefst wil ik boos op je worden, maar ik weet dat dat geen zin heeft. Net als elke andere relatie, kent ook de onze zijn hoogte- en dieptepunten. En als jij een tijdje later tussen mij en je tweede baasje – die andere grote liefde in mijn leven – in ligt en zachtjes blaft in je slaap, weet ik dat het het allemaal waard is.

Fotografie: Carolijn Braeken (@bycarolijn)