Column Carolijn: #excitingnewthings

Carolijn is een allround creative uit Amsterdam. Na gewerkt te hebben als advocaat, besloot ze om haar dromen te volgen en de dingen te doen waar ze blij van wordt: schrijven, fotograferen en creëren. Voor Enfait schrijft ze over haar leven na de Zuidas, haar zoektocht in de freelance wereld en het dagelijkse leven in de hoofdstad. 

Naast de aanschaf van puppy Frits, het opzeggen van mijn baan en het elimineren van eyeliner uit mijn dagelijkse make-up routine, is het downloaden van Instagram een van de beste beslissingen die ik vorig jaar heb genomen. Toen ik meer dan een half jaar geleden met een burnout thuis kwam te zitten, spendeerde ik mijn dagen wandelend over de grachten: boeken lezen kon ik niet en op Netflix staat eigenlijk helemaal niet zoveel leuks. Het buiten zijn, de beweging en onbekende mensen om me heen was wat mijn geest en lichaam op dat moment nodig had. Op een dag besloot ik mijn camera mee te nemen, mijn uitzicht vast te leggen en een foto van een rij grachtenpanden op Instagram te posten. En dat bleek, achteraf, een schot in de roos.

Frits de labrador puppy

Inmiddels is Instagram een halve dagtaak geworden: nieuwe content moet worden gemaakt, contacten onderhouden en (bijna) elke reactie krijgt een bericht van mij terug. Ook mijn omgeving ondergaat de nodige veranderingen. Vriendlief is omgetoverd tot een heuse Instagram husband (dank voor je geduld!) en ook puppy Frits weet wanneer het tijd is om te poseren voor onze wekelijkse from where we stand. En wil je met mij afspreken voor een koffie? Leuk, maar dan gaan we wel naar dat ene tentje waar ze latte art in de vorm van beertjes en tropische vogels maken of die nieuwe hotspot met die mooie marmeren tafel. Ja, het kost veel tijd en een dosis liefde en het gaat soms wat ver (steeds vaker betrap ik mezelf erop mijn gevoelens beter in hashtags te kunnen uiten dan in gewoon ABN), ik krijg er heel veel voor terug.

Zo behoort een aantal voormalig Instagram-kennissen inmiddels tot mijn goede vriendenkring, ontstaan regelmatig interessante samenwerkingen (hoi Enfait!) en stroomt mijn inbox vol met potentiële freelanceopdrachten. En ook op persoonlijk vlak ben ik gegroeid. Ik heb geleerd dat ik blij word van creëren, visueel bezig zijn en nieuwe projecten bedenken. Mijn fotografieoog is sterk verbeterd en voor netwerken op een feestje met volslagen onbekenden draai ik mijn hand niet meer om.

Maar ondanks alle voordelen, word ik door Instagram met een feit geconfronteerd: mijn angst om voor de camera te staan. Kom je met zo’n ding aanlopen, dan draai ik me om. Of kijk ik naar beneden. Of mijn favoriet: ga ik met mijn vingers door mijn haren zodat er gegarandeerd een hand of een pluk haar voor mijn gezicht hangt. Dit alles gaat gepaard met veel protest en ongemakkelijk gegiechel, tot grote ergernis van degene die mij op de foto moet zetten (meestal bovengenoemde Instagram hubbie) en vooral van mezelf, want ik had net afgesproken dat ik aardiger tegen mezelf zou zijn. Daarbij moet en zal die foto er komen, mensen willen immers toch de persoon achter een Instagram account zien.

Schermafbeelding 2016-02-08 om 16.24.13

Daarom heb ik besloten nu ik toch in het diepe ben gesprongen en al mijn angsten en onzekerheden te lijf ga, all the way te gaan. De domeinnaam is gekocht, de onbegrijpelijke gangen van WordPress worden op dit moment bewandeld en mijn creatieve hersenhelft draait ’s nachts overuren: ik ga mijn eigen blog beginnen. Onlangs heb ik mijn eerste shoot met een fotograaf gehad en ik hoop over een maand live te gaan. Hoe ik me daarbij voel? #whatamidoing #superscared #sleeplessnights maar vooral heel erg #excited

Alle foto’s zijn gemaakt door Carolijn en zijn te vinden op haar Instagram-account.

Hier lees je alle artikelen van Carolijn.